Bir aşk için yapabileceğin her şeyi yaptığına
inanıyorsan ve buna rağmen hala yalnızsan, için rahat
olsun. Giden zaten gitmeyi kafasına koymuştur ve
yaptıkların onun dudağında hafif bir gülümseme
yaratmaktan başka hiçbir işe yaramayacaktır.

Sen kendini paralarken o her zaman bahaneler bulmaya
hazırdır. Hani ağzınla kuş tutsan “Bu kuşun kanadı
neden beyaz değil?” diye bir soruyla bile
karsılaşabilirsin.. iki ucu keskin bıçaktır bu işin.
Yaptıklarınla değil yapmadıklarınla yargılanırsın her
zaman. Bu mahkemede hafifletici sebepler yoktur. İyi
halin cezanda indirim sağlamaz.

Sen, “Ama senin için şunu yaptım” derken o, “şunu
yapmadın” diye cevap verecektir. Ve ne söylesen
karşılığında mutlaka başka bir iddiayla
karşılaşacaksındır. Üzülme, sen aşkı yaşanması
gerektiği gibi yaşadın.Özledin, içtin, ağladın,
güldün, şarkılar söyledin, düşündün, şiirler yazdın.
“Peki o ne yaptı” deme. Herkes kendinden sorumludur
aşkta. Sen aşkını doya doya yaşarken o kendine
engeller koyuyorsa bu onun sorunu. Bir insan eksik
yaşıyorsa, ve bu eksikliği bildiği halde tamamlamak
için uğraşmıyorsa sen ne yapabilirsin ki onun için?
Hayatı ıskalama lüksün yok senin. Onun varsa, bırak o
lüksü sonuna kadar yaşasın.

Her zamanki gibi yaşayacaksın sen. “Acılara tutunarak”
yaşamayı Öğreneli çok oldu. Hem ne olmuş yani,
yalnızlık o kadar da kötü bir şey değil. Sen mutluluğu
hiçbir zaman bir tek kişiye bağlamadın ki…. Epeydir
eline almadığın kitaplar seni bekliyor.Kitap okurken
de mutlu oluyorsun unuttun mu? Kentin hiç görmediğin
sokaklarında gezip yeni yaşamlara tanık olmak da keyif
verecek sana.Yine içeceksin rakını balığın yanında.
Üstelik dilediğin kadar sarhoş olma özgürlüğü de
cabası….

Sen yüreğinin sesini dinleyenlerdensin ve biliyorsun
asolan yürektir.Yürek sesi ne bilmeyenler, ya da bilip
de duymayanlar acıtsa da içini unutma; yasadığın
sürece o yürek var olacak seninle birlikte. Sen yeter
ki koru yüreğini ve yüreğinde taşıdığın sevda
duygusunu. Elbet bitecek güneşe hasret günler. Ve o
zaman kutuplarda yetişen cılız ve minik bitkiler
değil, güneşin çiçekleri dolduracak yüreğini…

NAZIM HİKMET

DVD kapağındaki kırmızı karede yazana bakın lütfen;

Bu DVD’yi bu laf mı sattıracak gerçekten??..

Hani bazı anlar vardır, hayatınızı içinden değil de uzaktan değerlendirirsiniz, Musaçça (Google maps de Misakça yazıyor.)bir sahil kasabası, bir Perşembe akşamı (Kurtlar vadisi vardı televizyonda, oradan hatırlıyorum) arkadaşlarla yaptığımız bir ziyaret oldu Karides restorana. (Uyarmam gerekir, gece yarısı 2 saat uykuyla duran ve alkollü olan bir şoförle mekana ulaşmaya çalışmayın, riskli, gerek yok.)

Peki mikro boyuttan makro boyuta geçiş nasıl yaşanır. Sahil kasabasında denizin dalga

larını sadece duymakla kalmayıp hissedebileceğiniz salaş bir restoranı bulursunuz; sakin bir musiki; sofraya sütlü balık, rakı ve salata istenir. Size tavsiyem yeni bir lezzet deneyeceğiniz zaman mekana tok gitmeyin, biz mekana farklı bir restorandan gittik, aç değildik ve buna rağmen hayatımda yaşadığım ilk sütlü balık deneyimi için söylenebilecek tek laf “Üff” (Aç olmamama rağmen).

Sütlü balık tarifleri internette var, ben daha önce hiç duymamıştım, bizimkisi Karagöz balığından yapılmıştı,tepsi gibi bir şeyin ortasında bir balık duruyor, etrafında ise 1 parmak sütlü sosu var, tarifi vermiyorlar tabi ama kaşık kaşık yeniyor. Salata oraların sebzelerinden yapıldığı için kanınızı temizliyor gibi hissettiriyor.

Burada aklınıza şu soru gelebilir, bu mudur? Hayır, insanı düşüncelere daldıran, hep sorması gereken soruları bir anda sorma ihtiyacı hissettiren deneyim elektriğin kesilmesi oldu, müzik kesildi, dalgaların sesi yükseldi, hemen önümüzde olan ancak restoranın ışığı yandığı için göremediğimiz manzara bir anda ortaya çıktı, restorandaki eleman hemen tüplü bir fener yaktı ve yanılsamalar başladı… 3 kişi, sütlü balık, salata, bir ufak rakı, 70 TL, yaşanılan keyif paha biçilemez. İsmimin açıklanmamasını rica ediyorum Selim bey, nasıl olacak?