TagasBlog

OnurAir Bilet

selim — Wed, 29 Feb 2012 21:08:03 +0000

Yarın iş için Antalya’ya gideceğim. Normalde THY ile yapılan uçuşlardan önce online check-in yapıp biniş kartımı da basıyorum.
Bu sefer biletim THY’de bilet kalmadığı için OnurAir’dan alındı. Ben de aynı güdüyle online check-in yaptırıyım dedim.

O da ne! OnurAir online Check-in yapmak için normal koltuklara 5 TL para istiyor. Ben de kalsın dedim.
Daha insanlar online check-in’e yeni alıştı. OnurAir check-in’le havaalanında uğraşmadan hız kazanman için bu hizmetten para istiyor.

OnurAir’ı değişime bu kadar çabuk adapte olabildiği için tebrik ediyorum. Kapitalizmi de aynı şekilde bu kadar yaratıcı olduğu için kutluyorum.

Ben şimdilik yine de para almayanları tercih edeceğim.

İspark’ın Bisikletleri

selim — Sun, 26 Feb 2012 21:42:12 +0000

Avrupa’nın hatta Dünya’nın bir çok yerinde bisiklet yoğun kullanılan bir ulaşım aracıdır. Benim gördüğüm en başarılı uygulamalardan biri de Paris’ te velespit (bisiklet) ve liberty (özgürlük) kelimelerinin birleşmini olan “velib” adında bisiklet kiralama hizmetiydi. Hizmet, nerdeyse şehrin her köşe başında bulunan self servis istasyonlardan kredi kartınla kiraladağın bisikleti gitmek istediğin yerin en yakınındaki istasyona bırakmana olanak veriyor. Yani kiraladığın bisikleti asla geri götürme gibi bir derdin olmadan taksi gibi kullanabiliyorsun. Gittiğin sokağın başında kiraladığın bisikleti bırakıp istediğin yere devam ediyorsun. Kullandığın kadar saat ve dakika kadar da cuzi bir kira kredi kartından tahsil ediliyor. Sistem o kadar yayılmış ki, araba yollarının yanındaki bisiklet yolları da bi o kadar yoğun.

Hizmetlerini başarılı bulduğum İspark’ın da birebir aynı olmasa bile benzer bir uygulamasını geçen sene sonbaharda Sultanahmet meydanında gördüğümde sevinmiştim. Uygulama, tarihi yarım adada kullanılacak şekilde bisiklet kiralamalarına olanak verecek ve en azından benim gibi buranın tutkunlarına veya turistlere bu muhteşem alanı bisikletle gezme şansı verecekti. Verecekti diyorum çünkü bugün yine Sultanahmet’e gittiğimde bu hizmetin verilmesi için planlanan alanın ve bisikletlerin ortadan kaldırılmış olduğunu gördüm. Aslında bu uygulamayı ilk gördüğüm zaman da hemen denemek istemiştim ama henüz fiyatlandırma olmadığından kiralama yapılamadığı bilgisini almıştım. Yani binmek kısmet olmamıştı. Umarım uygulamadan vazgeçilmez ve bisiklet keyfini tarihi yarımada da yaşayabiliriz. Şehirlerimizde farklı araçlarla ulaşım yapılmasına olanak sağlanmasının bir uygarlık olduğunu unutmayalım.

Kaldırılan alanın geçen sonbaharda çektiğim fotoğrafı:

Paris’teki velib servisi hakkında bilgiyi de buradan alabilirsiniz.

Federasyon

selim — Sun, 26 Feb 2012 21:18:38 +0000

Gelmiş geçmiş en başarısız spor klübü başkanlardan biri olan Yıldırım Demirören’ in TFF başkanlığına aday olması sizce de ironik değil mi? Gerçi esas seçilirse o zaman ironik değil üzücü olur. Ben ise kendi takımımın adına mutluyum. Bu dönem hiç bitmeyecek … Okumaya devam et →

Kariyer.net reklamı

selim — Sun, 26 Feb 2012 19:45:49 +0000

Bu kariyer.net’in yeni reklamında hafif bir korku filmi fragmanı havası yok mu? İşveren firmalara nasıl insan istersen öyle seç derken bunu seçeceğin adamın fiziksel özelliklerini dilediğin gibi seç şeklinde anlatmak biraz da ırkçı bir yaklaşım gibi aslında.

Bilmiyorum abarttım mı? İzlemediyseniz aşağıda bir de siz izleyin. Reklamın iyisi kötüsü olmaz misali…

Rapa Nui

sinan — Mon, 23 Jan 2012 20:19:56 +0000

Rapa Nui yada daha çok bilinen adıyla Paskalya adası devasa Pasifik Okyanusu’nun güneyinde, en yakın toprak parçasından binlerce kilometre uzakta bulunan yalnız bir adadır. Bugün adanın üzerinde bir zamanlar Rapa Nui’nin tüm güzelliğine ve yaşadığı olaylara tanıklık etmiş dev heykeller Moai’lar dışında pek bir şey bulunmaz.

Rapa Nui her zaman böyle cansız, çorak bir kara parçası değildi. Bundan bin yıl kadar önce şef Hotu Matu’a ve geniş ailesi bir katamaranla ilk kez buraya ayak bastıklarında burası sanki cennetten bir parça gibiydi. Dev palmiye ormanları ile kaplı, dünyanın en büyük ve çeşitli deniz kuşları kolonilerine ev sahipliği yapan tropik bir ada…

Bu cennet parçasında yaşamaya başlayan Rapanui’lerin nüfusları giderek artmaya başladıkça daha çok tarım yeri, daha çok yakıt ve kanoları ve evleri için daha çok ağaç kesmeye başladılar. En çok odun ihtiyacı ise Moai adı verilen dev heykellerin yapılmasında ve taşınmasında kullanıldı. Kabileler arasındaki rekabet büyüdükçe daha çok Moai yapmaya başladılar. Sonunda bu heykellere duydukları saplantı onların sonu oldu. Bu dev heykelleri dağın tepesinden duracakları yere taşımak için daha çok ağaç kestiler. Daha çok heykel yaptıkça daha çok ağacı yok ettiler. Sonunda adada kulübe yapmak için bile ağaç kalmadı. Uzun yolculuklara dayanacak kanoları yapacak ağaç kalmadı. Daha önce ağaçlardan yapılan balık ağları da gidince balıkçılık da sekteye uğradı. Ağaçlar olmayınca toprağı tutacak birşey kalmadı ve tarımda imkansız hale geldi. İnsanlar mağaralarda yaşamaya başladılar.

Zamanla karmaşık ve ileri Rapa Nui kültürü giderek gerilemeye başladı. Kölelik sıradan hale geldi. Yiyecek azaldıkça kalanlar yamyamlaştı. Yok etmek için fazlasıyla büyük muazzam taş heykeller devrildi. Rapanui toplumu sonunda iç savaşa sürüklendi ve barbar bir toplum haline geldi. Tek amaçları diğer kabileleri yok etmek haline geldi.

Büyük zorluklara rağmen Rapa Nui’ler yüzyıllar boyunca dünyanın o tipteki en ileri toplumlarından birini yarattılar. Bin yıl boyunca sadece hayatta kalmalarını değil gelişmelerini sağlayan karmaşık sosyal ve dinsel bir hayat tarzı sürdürdüler. Bir çok bakımdan insan hünerinin zaferi ve zor bir çevre üzerindeki hakimiyetinin göstergesiydi. Ama eninde sonunda artan sayıları ve kültürel hırsları ellerindeki sınırlı sayıda kaynak için çok fazla geldi. Çevreleri baskı altında iflas edince toplumları çok kısa sürede çöktü ve barbar haline döndüler.

Bugün Rapa Nui üzerinde birkaç kişi ve bir iki hayvan ve bir kaç ağaç ve 600 den fazla Moai bulunan çorak bir tropik ada ve insanların sömürüsünün nelere yol açtığı konusunda açık bir uyarı olarak duruyor. Pasifiğin ortasındaki o küçük ada gibi Dünya’da güneş sisteminde yalnız. Tıpkı Rapa Nui’ler gibi insanların da kaçabilecekleri pek bir yer yok.

Belki Rapanuiler’in önünde ne olacağı konusunda bir uyarı yoktu. Her ne kadar zamanla adalarının kaynaklarının tükendiğini gördülerse de bu konuda bir şey yapmadılar ve bedelini en ağır şekilde ödediler. İnsanlığın karşısında ise böyle bir örnek var ama şu ana kadar pek ders aldığımız söylenemez.

Rapanuiler’den daha iyisini yapıp yapmayacağımızı zaman gösterecek.

Apple Neden Farklı?

selim — Sat, 31 Dec 2011 00:10:12 +0000

Aşağıdaki fotoğraf bir projeksiyon cihazının hangi marka bilgisayara nasıl bağlanması gerektiğini anlatan kendine ait bilgi ekranına ait.

Bana kalırsa Apple’ın neden diğerlerinden daha çok arzu ve takdir edilen bir marka olduğu aşağıda çok açık bir şekilde belli oluyor.

Çünkü Apple;

Yalın, kolay & farklı.

Tabela Ormanları

selim — Fri, 30 Dec 2011 23:50:20 +0000

Etrafta bir sürü lüzümsüz – gösteriş amaçlı yapılmış iş var. Ben bunlara tahammül edemiyorum.

Geçen ay iş icin 2 arkadaşımla beraber arabayla Ankara’ya gidip geldik. Dikkatimi çekti, yol kenarlarinda neredeyse her 10 km de bir “Hatıra Ormanı” tabelası var.

En az 15 tane saydim. Hiçbirinin 50 metre yakınında ağaç mağaç yok. Tabelalari birakip kacmislar. Etrafta otlar ucusuyor. Tabelaların yaptıkları tek işgereksiz kalabalık. Heralde sadece ucuz reklamlarını yapmak için bu işi yapıyorlar.

Hiç yapmasalar doğaya daha çok katkıları olur.

Yaratanlar

selim — Sat, 05 Nov 2011 12:48:07 +0000

Gecenlerde her ulkeden bir bebegin sembolik olarak 7 milyarinci insan secildigini anlatan bir haber vardi. 2011′deyiz. Tam 100 yil ocesine bir bakin. Dunyayi yonlendirecek ne kadar cok insan, ne kadar cok yenilikci ve yaratici beyin dogmus ya da dogmak uzere. Yeni doganlara 7 milyar insanin oldugu dunyayi onlara soyle aciklayabilirim: daha fazla insan, daha kompleks kapitalizm, daha az farklilik. Evet, yeni dogan 7 milyarincilarin da digerlerinden pek farki olacagini sanmam. Ayni seyleri okuyup ayni seylere inanip, ayni seyleri hedefleyecekler. Farkli olmalari icin yeterince bos alan, farkliliklarini destekleyen veya ozendiren bir yapi yok onlari bekleyen. “Kurallari cizilmis bir dunyada kurallarda ne kadar iyi olduklarina gore degerlendirilecekler.”

Bu yaziyi bir sonraki yaziyi yazarken aklima gelen Steve Jobs’un ardindan yazmak istedim. Farkliligin en buyuk degerleri yaratabilecegini gosterdigi icin.

I know what you did in Bozcada

selim — Sat, 03 Sep 2011 16:36:55 +0000

Bayramda kalabalik bir grup Bozcaada’ya gittik. 4 gunluk oldukca zevkli bir tatildi. Anlatmak gerekirse su sekilde ozetleyebilirim:

Oncelikle “Gunes”ten her zaman korunmalisin.mumkunse 50 faktor,
Saat 12′den sonra odana gelen her sarhos kadina kapini acmamalisin. Dusundugunuz gibi olmuyor..
Otel personeliyle herzaman iyi gecin. Hatta en iyi gecinen sen ol. Aleyhine calisabilirler..
Pepsi’ye de bir sans ver. Adamlar calisiyor.Adada 1 numara!
En seksi pozu veren en beklenmeyendir, kaniti var..
Bankacilari sevmelisin ama ayri vücutlarda,
Denizleri asta gel kurbanin olam…(tamamen alintidir)

Yazarin notu: yukarida yazanlardan Bozcaada hakkinda hicbirsey anlamayanlar icin sunlari soyleyebilirim: Bozcaada normalde sakin ve sirin bir ada. Ufak guzel oteller var. Denize girilebilecekyerler kisitli, ve sikilmadan en fazla 3-4 gun kalinabilir. Zaten bundan daha fazla kalmayi dusunurseniz adaya yerlesenler kervanina katilirsiniz muhtamelen. Adaya yerlesenler derken onlardan biri de Maya restoranin sahibi Selcuk Bey. size söz veriyorum ki eger giderseniz (ve Lodos’ta harika bir balik yediyseniz)3. Gunun sonunda daha fazla balik ve meze yemektense Selcuk Bey’in bag evinde kendi elleri ve ailesiyle hazirladigi yemeklerden tatmak icin siraya gireceksiniz. Basarisiz olmamak icin size tavsiyem gitmeden maya Bozcaada’nin web sitesini incelemeniz ve yer ayirtmaniz.

Son olarak, zenginlik kendine ayirdigin zaman ve buna deger katan arkadaslardir. Her ikisinide yasatanlara sevgiler..

Kokulu Ayakkabılar / Stonefly

selim — Tue, 26 Jul 2011 05:41:33 +0000

Bu sabah evden işe doğru aceleyle çıkarken garip birşey farkettim. Ayakkabım kokuyor. Hayır öyle kokmuyor. Yani pis değil. Kendine özgü güzel bir parfümü var ve bir ayakkabıya göre oldukça hoş bir koku. Alalı 1 ay olmasına rağmen de hala daha oldukça kuvvetli.

Tamam, elbette bütün yeni eşyaların kendilerine has kokuları vardır. Ama kendinden parfümlü bir ayakkabı fikri size de enteresan gelmiyor mu? En azından Stonefly markası hep kokulu ayakkabı olarak aklımda kalacak. Ayrıca ayakkabı oldukça rahat, bunu da belirtiyim.

100% müşteri memnuniyeti.